wie is er positief medicijnen voor add

[Lucy]

De kinderarts wil evt als de uitslag bekend is, een proefperiode starten met medicatie. Nu lees ik heel veel negatieve berichten over de medicatie. Wat mij toch verontrust.
Zijn er ook mensen/kinderen waar de medicatie juist een verademing is zonder al te veel bijwerkingen.
Of zijn deze medicijnen er niet!!

Groetjes Sabine

[dromer14]

Hoi Sabine,

Mijn dochter heeft ook via de kinderarts medicijnen gekregen. Ze was toen 8 jaar. Ze moest eerst een concentratietest op de computer doen zonder medicijnen en een week later moest ze de test doen met medicijnen. De resultaten bij haar waren verbluffend. Ze kon zich MET medicijnen veeel beter concentreren. We zijn op grond van die bevinding begonnen met Retalin 10 mg per dag, alleen tijdens school want thuis waren er geen problemen. De kinderarts zei ook: je moet het kind ook laten "leren concentreren" en ze moet ook "zichzelf" kunnen zijn en laat haar maar lekker dromen als ze thuis is. Na een half jaar kwam mijn dochter met de opmerking dat de medicijnen niet meer hielpen en dat ze ze niet meer wilde hebben. Ze was vaak chagerijnig als ze uit school kwam (rebound) en zat niet lekker in haar vel. Ze vond de nadelen groter dan de voordelen. We zijn toen op advies van de kinderarts overgestapt naar Concerta 18 mg per dag, zodat ze over de hele dag geconcentreerd kon zijn en geen last zou hebben van een rebound. Na een paar maanden wilde ze deze ook niet meer slikken want ze "deden" het niet meer. Dat was letterlijk wat ze zei. Na wederom een bezoek aan de kinderarts hebben we besloten om gewoon te stoppen om te kijken hoe het dan gaat. Ze is inmiddels 11 jaar en gaat na de zomervakantie naar de brugklas HAVO/VWO. De CITO toets en NIO (intelligentietest) heeft ze zonder medicijnen gedaan en ze scoorde heel hoog. Onderschat niet het zelfvermogen van de kinderen om te vertellen wat ze wel en niet willen. Mijn dochter kan heel goed uitleggen wat ze voelt.

Het is dus een kwestie van medicijnen proberen en aan het kind zelf vragen of ze er baat bij hebben of niet. Ze komen zelf wel met opmerkingen wanneer ze het niet meer willen of juist wel. Als mijn dochter straks op het VO zit en zelf heel veel moet plannen/organiseren dan weet ik ook niet of dat allemaal gaat lukken. Maar dan kunnen we eventueel weer met medicijnen starten. Ik sta er niet negatief tegenover en mijn dochter ook niet. Dat zien we dan wel weer, zegt ze zelf.
Ik kan dus niet zeggen welke medicijnen het best zijn voor jouw kind. Je zult het moeten uitproberen. Succes met je keuze.

[Noes]

Om mijzelf het wat makkelijker te maken zou je mijn blog eens moeten lezen, hieronder de link naar het logje dat mijn zoontje voor het eerst zijn medicijnen kreeg......heel bijzonder!
http://ik-heb.blogspot.com/2010/01/raar-gevoel.html
wij zijn nog steeds erg tevreden (met concerta, weer terug van 27 naar 18 mg voorlopig) en heb door alle bijkomende omstandigheden geen extreme veranderingen genomen in zijn medicatie.
Succes

[Lucy]

Ik begrijp idd dat de medicatie bij het kind zal moeten passen. Het zal bij de èèn concerta zijn en weer bij een ander Ritalin.
Maar gezien het aantal reacties komt het denk ik maar sporadisch voor, dat medicatie goed werkt, en wat mij opvalt dat de medicatie op de lange duur zelfs niet meer werken, dus eigenlijk een soort gewenning. .
Lastig om zo'n beslissing te maken wel of geen medicatie.

[robdrey]

Paar puntjes om te overdenken.
- In de media in algemene zin lees je volgens mij veel meer negatieve berichten dan de positieve berichten.
- Ik zou vooral als het kinderen betreft eerst alle andere opties verkennen voor je medicatie gaat geven. Met alle opties bedoel ik:
Kijk naar de situatie op school. misschien een andere plaats in de klas of extra aandacht, etc.
Kijk naar de situatie thuis, zorg dat het kind een goede structuur heeft waar iedereen zijn steentje aan bij moet dragen, dus niet alleen het kind. Er wordt vaak gezegd dat het kind ( de AD(H)D-er ) een probleem heeft. Ja. de "patiënt" heeft AD(H)D maar de rest van het gezin ( kan ) er voor zorgen dat (on)bewust de intensiteit van de problemen verhoogd of verlaagd worden.
Kijk ook eens naar (cognitieve) therapie.

Als dat allemaal nog niet genoeg is kan je altijd nog kiezen voor medicatie.

[Lucy]

Hallo Robdrew
Er is volgens mij overal naar gekeken naar thuis situaties en school situaties.
Op school zit hij goed in het zicht, naast een rustig iemand die hem waar nodig kan helpen.
Hij geeft na schooltijd wel aan dat zijn hoofd zooo vol zit.
Ook de leerkracht doet prima haar best. En heeft een hoop begrip voor hem.
Thuis zijn er eigenlijk geen problemen, ik ben thuis als hij thuis is. En we hebben een vast levenspatroon. En duidelijk heid, niet om mij zelf op de borst te slaan. Maar ik denk dat er bij ons meer duidelijkheid is als in menig ander gezin. En kids komen hier graag over de vloer.
Als hij thuiskomt heeft hij rust, en na een half uur gaat hij op pad met skelter en vriendjes. Hutten bouwen etc (mits het weer het toelaat)

Het grote probleem (sinds hij naar school gaat is concentratie) Het frustreerd hem nu duidelijk. Hij mag al minder maken, en wordt in een groot aantal dingen ontzien.
Dus ja wat verder, ik weet het niet. We hebben medicatie tot nu toe uitgesteld, maar op een gegeven moment is het genoeg.

[3737]

Kan het alleen maar zéér met Robdrey eens zijn. Kijk maar eens goed rond op dit forum over medicatie: het barst van de vragen over nut en noodzaak, doseringen, bijwerkingen, rebound-effecten, etc.etc.. Bovendien kan je te maken krijgen met nogal divers " beleid" van huisartsen en tweede-lijns-hulpverleners: de één kan té terughoudend zijn met het voorschrijven van medicatie, de ander juist weer te snel.Daar komt inderdaad bij dat ik uit jouw vraag niet kan opmaken of de daadwerkelijke hulpvraag in feite wel of niet medisch is, of eerder gedragsmatig: wanneer je in het medische circuit beland zal er vaker naar een medische/medimencateuze oplossing worden gekeken dan naar andersoortige oplossingen. Om het eens wat kort-door-de-bocht te formuleren:
de " geluks-pil" bestaat niet, dus zelfs naast eventuele medicatie zal er ongetwijfeld ook een andere vorm van hulpverlening/begeleiding moeten worden ingezet.
Sterkte!

[robdrey]

Dag Lucy,

Goed om te horen dat jullie al het andere al doen, want dat is toch wel de eerste en belangrijkste stap voor je overgaat op eventueel medicatie.

Ik zelf slik concerta en ben er zeer te vrede over.
Ik kan je alleen nog de ervaring van mijn zus meegeven over haar zoon, mijn neefje.
Mijn neefje is nu net 14 en weet sinds 3 jaar dat hij ADD heeft. Het Riagg stelde NIET gelijk voor om medicatie te gebruiken en daar was mijn zus erg blij mee. Het Riagg stelde eerst voor om al het andere te proberen. Dat hebben ze dus ander anderhalf jaar gedaan tot mijn neefje aangaf dat zijn hoofd zoooo vol zat.
Hij is toen aan de Ritalin gegaan en hij is er zo blij mee. Ook op school, die heel goed meewerkt en alle begrip heeft voor AD(H)D, scoort hij nu alleen nog voldoende.

oja, wat mijn neefje ook gedaan heeft is. een proefperiode van 1 maand waarin hij twee weken Ritalin kreeg en twee weken een placebo. alleen de psychiater wist wat hij wanneer kreeg. Daar bleek ook al uit dat de Ritalin goed voor hem werkte. ( misschien iets om over na te denken )

Het is een combinatie van Ritalin en structuur die zeer goed voor hem werken.

Laat je goed informeren, hier op het forum, bij verschillende professionals, misschien alternatieve geneeswijze, etc. Medicatie kan altijd nog.

succes

[dromer14]

Het grote probleem (sinds hij naar school gaat is concentratie) Het frustreerd hem nu duidelijk. Hij mag al minder maken, en wordt in een groot aantal dingen ontzien.
Dus ja wat verder, ik weet het niet. We hebben medicatie tot nu toe uitgesteld, maar op een gegeven moment is het genoeg.

Toen ik in de situatie zat zoals jij hierboven beschrijft ben ik overstag gegaan om toch medicijnen te gaan proberen. Met name omdat je kind nu gefrustreerd is. En tussen de regels door lees ik dat je het anwoord eigenlijk al weet.

[sonic]

onze 12 jarige zoon afgelopen zomer gediagnostiseerd op ADD. Net voor hij naar de brugklas moest. De psygoloog stelde meteen ritalin voor. Hier wilde onze zoon echter zelf nog niet aan. Hij gaf zelf aan dat de visoliepillen die hij een paar jaar terug slikte (van HEMA merk) hem toen goed gehoplen had en dat hij die weer wilde. Hij was hier zeer stellig in. Dit ondanks dat hij ook zelf op eigen verzoek destijds ermee gestopt was!
De psygoloog zag hier wel wat in en ja..ritalin kan immers altijd nog. Wel raadde hij ons aan ook veel struktuur aan te bieden. Dus vaste tijden voor huiswerk, schoolboeken voorzien van diverse kleuren kaft en laberl (blauwe kaft met rood label = wiskunde, rode kaft, blauw label = engels, rode kaft, groen laber = frans, zwarte kaft wit label = techniek enz enz..) huiswerkplanner maken (wat kreeg ik op, welke volgorde ga ik dat maken, wat moet ik nog leren/doornemen enz..)
Wij zijn dus meteen met de visolie begonnen en ook de struktuur van leren en boeken kaften e.d loopt lekker. En hij doet het er prima op. Op school heeft hij een dyslexie/ADD pas wat hem bepaalde privilages en hulp geeft en dat werkt prima!
Na een paar maanden dachten wij slim te zijn door een beter aangeschreven (en duurder) merk visolie aan te bieden. wat bleek: deze werkte helemaal niet volgens zijn gevoel! Dus na een paar weken rap terug naar de visolie van de HEMA en ja.. hij zegd dit echt goed te merken! Dus maar niet meer veranderen! hahaha!

Groetjes Sonja

[Lucy]

pfffft ik zou graag de kinderarts spreken. Afgelopen vrijdag had ik een belafspraak, ik zou gebeld worden door de kinderarts (die dus in overleg evt. de medicatie voorschrijft). Laat ik even de hond uit, en vergeet natuurlijk mijn mb mee te nemen. Belt zij net in die tijd. Ik terugbellen is ze al weg
Nu kan ze pas weer deze vrijdag, pfft ..... heb je net een besluit genomen voor jezelf, krijg je dit, nog een aantal dagen wachten dus!!!!

[Lucy]

De kogel is door de kerk. Afgelopen donderdag is mijn zoontje begonnen met opbouwen met ritalin nu heeft hij 5mg. Maandag met 10 mg starten. Ik ben benieuwd!!
Ik hoop zo voor hem dat het gaat werken.
Moet nog wel heel erg erg hebben in tijden.

[adderlating]

Methylfenidaat is niet gevaarlijk. Asperine is zelfs gevaarlijker, haal ik uit (wetenschappelijke)documentatie. Als je andere zaken onder de leden hebt, is dat natuurlijk weer een ander verhaal. Je hartslag verhoogt namelijk ook structureel en je levensverwachting wordt schijnbaar met 2/3 jaar verkort (hoorde ik). Echter liever nog 37 jaar met gemak leven dan 40 jaar met moeite.

Ik, 31 jaar en vader van 2 jonge kinderen met ADD (nog zonder diagnose/medicatie), kan alleen maar zeggen dat de medicatie voor mij voelt als een wonder. Op eens heb ik de keuze om te kiezen en daarbij wordt ik niet geleid door de diverse gedachtes. Dat is vooral het effect van een juiste dosering, vermoed ik. Nu slik ik nog niet zo lang, maar de effecten zijn nu al overweldigend en alleen maar positief te noemen. Doordat ik nu weet hoe ik ben mét medicatie wil ik niet meer terug. Het zou wel kunnen, maar dan zou m'n kwaliteit van leven weer drastisch afnemen. En zelfkastijding heb ik al genoeg gedaan.

Het medicijn is dus onschuldig, zeker in vergelijking met de gevolgen die het kan hebben als je geen medicatie gebruikt(!). Het betreft ook een biologisch probleem, dus ik zou ook daar beginnen met het oplossen. En anders zou ik graag ADD'ers horen die oprecht kunnen zeggen dat hun klachten zijn verholpen met het louter aangaan van een andere manier van leven en dat al een aantal jaren volhouden. Dan moeten ze ook wel ervaring hebben met een juiste dosering methylfenidaat, anders telt het niet.

Ik ken ADD'ers die na bovenstaand gelezen te hebben zouden zeggen dat ze hun "problemen" zonder medicatie wel aankunnen, maar als je die mensen beter leert kennen is het volkomen duidelijk dat ze, zonder dat ze het zelf doorhebben(of ontkennen), flink last hebben van de ADD-sympthomen en ook met name hun omgeving daar (waarschijnlijk ook ongemerkt) mee lastig vallen.

Ik ben mede daardoor erg sceptisch tegenover louter therapie zonder medicatie voor het oplossen van een biologisch probleem. De dosering daarvan is daarbij uiteraard wel cruciaal.

Met therapie kunnen de ADD-leefgewoontes worden aangepast, zodat het functioneren wordt afgestemd op een ADD'er mét medicatie. Want dat zal met medicatie beter aangeleerd en verbeterd kunnen worden. Zonder
medicatie heeft therapie, weinig resulaat op de lange termijn. Zelfsdiscipline en intelligentie rekken deze termijn op.

Zelf zou ik ook liever zonder medicatie leven, maar het gaat hier om een psychische stoornis die door een biologisch probleem wordt verzoorzaakt. Dus medicatie is potentieel de beste bestrijding van de oorzaak.
Suikerpatienten kunnen ook niet zonder insuline, mensen met depressie liever niet zonder anti-depressiva, obesitas beter niet zonder leptine etc. allemaal omdat er een verstoring is in de aanmaak van een specifiek stofje. Dit is wat kort door de bocht omdat er meerdere oorzaken kunnen zijn voor bovenstaande problemen, maar in de basis zijn het allen problemen die veroorzaakt worden door een te kort of een overschot aan een stof die bij gezonde mensen wel in normale hoeveelheden aanwezig is.

[renred]

Ik heb hier nog niet zo hel veel verstand van, maar als ik naar 2 duidelijke voorbeelden om me heen kijken weet ik dit: als bij Mijn dochter en ook mijn man ADD of iets dergelijks word vastgesteld.is het van alles proberen ook medicatie, maar wel opletten, blijven opletten naar het effect ervan.

Ik heb 2 neefjes die beide echt de diagnose ADHD hebben. bij de ene (8 jaar) merk je duidelijk het verschil van de ritalin, kan beter mee komen, beter concentreren, is rustiger, voelt zich zelf ook rustiger ect. Positief dus. de andere (12 jaar) merkte je ook duidelijk dat hij Ritalin kreeg en daarna ook nog andere medicatie, werd 10 x zo hyper, klachten verergerde zich. Geen positief verhaal dus. Hij is van de medicatie af gegaan en heeft heel goed leren leven met zijn ADHD via andere wegen en gaat hartstikke goed nu, heeft ook een HAVO/ VWO advies, terwijl niemand dat had verwacht. (werd op de kleuterschool al als moeilijke leerling bestempeld.)

Hier in maak ik mijn mening op dat wat bij de ene goed is is bij de andere niet goed is. De ene zal misschien zwaar last hebben van bijwerkingen, die niet goed zijn, de andere zal het middel de hemel in prijzen omdat het zo'n opluchting geeft. misschien werkt het maar tijdelijk wat ik hier lees. Het blijft een feit van opletten, wat doet het met jou? of je kind enz. Is het het waard?

[adderlating]

Ik ben alleen maar tevredener geworden. In ons gezin zijn we ook de negatieve invloeden aan het reduceren zoals zoetstoffen en kleurstoffen. Vooral stoppen met Aspartaam-houdende produkten had meteen positieve invloed op de kinderen en de hoofdpijnen van mijn vrouw. Dus medicatie is prima, maar gezond leven stimuleert de positieve effecten van het medicijn. Perilla-olie is nu wat mijn kinderen het beste rustig maakt. Dus wellicht is medicatie niet eens meer nodig, maar dat zal de tijd leren.

[Sandy en Co]

mijn zoontje van 6,5 heeft concerta, en naar zijn eigen zeggen heeft hij minder verhalen in zijn hoofd. Hij doet het er erg goed op, en is stukken minder gefrustreerd met zichzelf.
Ik heb ritalin, en ook voor mij is dit een heel fijn hulpmiddel. Ik kom beter aan dingen toe en stagneer niet meer door de drukte in mijn hoofd. Bij werkingen hebben wij beide bijna niet. Mijn zoontje slaapt wel wat later in, maar dat mag nog niet echt een naam hebben.

Mocht mijn zoontje aangeven de concerta niet meer te willen dan zien we dat tegen die tijd wel weer, maar vooralsnog is medicatie een goede oplossing voor ons